adjective

separated

แยกกัน, ซึ่งถูกแบ่ง, ซึ่งแยกทางกัน

They live in separated houses now.

ตอนนี้พวกเขาอาศัยอยู่คนละบ้าน

My parents are separated.

พ่อแม่ของฉันแยกทางกัน

be separated from ((sb./sth.)) แยกจาก (ใครบางคน/บางสิ่ง) The children were separated from their parents.

คำพ้องความหมาย: apart, detached; คำตรงข้าม: together, joined

เป็นรูป past participle ของกริยา 'separate' มาจากภาษาละติน 'separatus'

การลงท้ายด้วย '-ed' บ่งบอกถึงสภาวะที่เกิดขึ้นแล้ว คือสภาวะที่ 'ถูกแยกออกจากกัน'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ