adjective

singular

เอกพจน์, โดดเด่น, ไม่เหมือนใคร, แปลก

The word 'child' is singular.

คำว่า 'child' เป็นเอกพจน์

She has a singular talent for music.

เธอมีพรสวรรค์ด้านดนตรีที่ไม่เหมือนใคร

a singular ((noun)) (คำนาม) ที่ไม่เหมือนใคร She has a singular talent.

((noun)) is singular (คำนาม) เป็นเอกพจน์ The word 'child' is singular.

คำพ้องความหมาย: unique (ไม่เหมือนใคร), remarkable (โดดเด่น); คำตรงข้าม: plural (พหูพจน์), common (ธรรมดา)

มาจากภาษาละติน 'singularis' แปลว่า 'เพียงลำพัง, ชนิดเดียว' ซึ่งมาจาก 'singulus' แปลว่า 'หนึ่งเดียว'

เชื่อมโยงกับคำว่า 'single' (เดียว) นึกถึงสิ่งที่เป็นหนึ่งเดียวไม่เหมือนใคร

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ