adjective

solitary

สันโดษ, โดดเดี่ยว, เพียงหนึ่งเดียว, ห่างไกลผู้คน

He lived a solitary life in the mountains.

เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษบนภูเขา

A solitary figure walked on the beach.

ร่างเดียวโดดเดี่ยวเดินอยู่บนชายหาด

((คำนาม)) เพื่อขยายนามว่าอยู่โดดเดี่ยวหรือมีเพียงหนึ่งเดียว a solitary tree

คำพ้องความหมาย: lone, single, isolated; คำตรงข้าม: sociable, gregarious

มาจากภาษาละติน 'solus' แปลว่า 'คนเดียว'

นึกถึงคำว่า 'solo' (เดี่ยว) คนที่สันโดษ (solitary) ก็คือคนที่ชอบอยู่คนเดียว (solo)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ