noun

splendor

ความงดงาม, ความโอ่อ่า, ความรุ่งโรจน์, ความยอดเยี่ยม

The splendor of the palace was breathtaking.

ความงดงามของพระราชวังนั้นน่าทึ่งมาก

They enjoyed the splendor of the sunset.

พวกเขาเพลิดเพลินกับความงดงามของพระอาทิตย์ตก

((the splendor of sth.)) ความงดงามของ (บางสิ่ง) The splendor of the palace was breathtaking.

คำพ้องความหมาย: magnificence (ความโอ่อ่า), grandeur (ความยิ่งใหญ่), brilliance (ความสุกใส); คำตรงข้าม: dullness (ความน่าเบื่อ), squalor (ความสกปรก)

มาจากภาษาละติน 'splendere' แปลว่า 'ส่องแสง, สว่างไสว'

นึกถึงภาพวิวที่ 'splendid' (งดงาม) ซึ่งส่องประกายด้วย 'splendor' (ความรุ่งโรจน์)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ