adjective

stubborn

ดื้อรั้น, หัวแข็ง, ว่ายาก

He is as stubborn as a mule.

เขาดื้อเหมือนล่อ

This is a very stubborn stain.

นี่เป็นคราบที่ฝังแน่นมาก

((sb.)) is stubborn (ใครบางคน) ดื้อรั้น เขาเป็นคนที่ดื้อรั้นมาก

a stubborn ((noun)) (คำนาม) ที่ดื้อด้าน นี่คือคราบที่ฝังแน่น

คำพ้องความหมาย: obstinate, headstrong; คำตรงข้าม: flexible, compliant

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ *stybb* 'ตอไม้' ซึ่งหมายถึงสิ่งที่เคลื่อนย้ายไม่ได้

ลองนึกภาพ 'ตอไม้' (stub) ที่ไม่ขยับเขยื้อน นั่นคืออาการ 'ดื้อรั้น'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ