adjective

supine

คำแปล

ซึ่งนอนหงาย, ซึ่งไม่กระตือรือร้น, ซึ่งอยู่เฉย

He was lying supine on the floor.

เขานอนหงายอยู่บนพื้น

The public remained supine in the face of injustice.

ประชาชนยังคงนิ่งเฉยเมื่อเผชิญกับความอยุติธรรม

to be/lie supine นอนหงาย He was lying supine on the grass.

Synonyms: passive (เฉื่อยชา); Antonyms: prone (นอนคว่ำ), proactive (กระตือรือร้น)

จากภาษาละติน `supinus` หมายถึง 'งอไปข้างหลัง' หรือ 'นอนหงาย'

เพื่อจำความหมายทางกายภาพ ให้นึกถึง 'นอนบนกระดูกสันหลัง (spine)' ตัว 'u' ใน supine ดูเหมือนชามที่หงายขึ้น เหมือนคนที่นอนหงาย