adjective

teenage

วัยรุ่น

She has a teenage daughter.

เธอมีลูกสาววัยรุ่น

He went through a difficult teenage phase.

เขาผ่านช่วงวัยรุ่นที่ยากลำบาก

teenage ((noun)) (เกี่ยวกับวัยรุ่น) He has teenage children.

คำพ้องความหมาย: adolescent, youthful

เป็นการผสมระหว่างคำว่า 'teen' (จากตัวเลข 13 ถึง 19) และ 'age' (อายุ)

หมายถึงช่วงอายุที่ลงท้ายด้วย '-teen' ตั้งแต่ 13 (thirteen) ถึง 19 (nineteen)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ