noun

thief

ขโมย, โจร

The police caught the thief.

ตำรวจจับขโมยได้

A thief stole my wallet.

ขโมยขโมยกระเป๋าสตางค์ของฉันไป

a/the thief ขโมยคนหนึ่ง/คนนั้น The police caught the thief.

คำพ้องความหมาย: robber (โจรปล้น), burglar (ผู้ร้ายย่องเบา), pickpocket (นักล้วงกระเป๋า)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'þēof' หมายถึง 'ผู้ที่ขโมย'

จำไว้ว่ารูปพหูพจน์เป็นรูปที่ไม่ปกติคือ 'thieves' โดยเปลี่ยน 'f' เป็น 'ves'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ