noun

banishment

การเนรเทศ, การขับไล่

He was sentenced to banishment for his crimes.

เขาถูกตัดสินให้เนรเทศสำหรับอาชญากรรมของเขา

His banishment from the team was a shock.

การถูกขับออกจากทีมของเขาเป็นเรื่องน่าตกใจ

((from sth.)) การเนรเทศจาก (สถานที่/กลุ่ม) His banishment from the kingdom was permanent.

คำพ้องความหมาย: exile, expulsion, deportation; คำตรงข้าม: repatriation, return, welcome

มาจากคำกริยา 'banish' (เนรเทศ) บวกกับปัจจัย '-ment' ที่ทำให้เป็นคำนาม 'Banish' มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'banir' หมายถึง 'ประกาศ, ห้าม, ขับไล่'

ให้นึกถึงการถูก 'แบน' (ban) และถูก 'ส่ง' (sent) ไปที่อื่น 'Banishment' คือสภาวะของการถูกแบนและส่งไปที่อื่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ