noun

tower

หอคอย, ตึกสูง

The castle has a tall tower.

ปราสาทมีหอคอยสูง

That office building is a glass tower.

อาคารสำนักงานนั้นเป็นตึกกระจก

((a/the)) tower อาคารสูงและแคบ The Eiffel Tower is famous.

คำพ้องความหมาย: spire (ยอดแหลมของหอคอย), steeple (หอระฆัง), skyscraper (ตึกระฟ้า)

มาจากภาษาอังกฤษเก่า 'turr' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'turris' (หอคอย)

นึกภาพอาคารสูงและแคบ เช่น หอไอเฟล หรือหอคอยแห่งลอนดอน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ