noun

townhouse

ทาวน์เฮาส์, บ้านแถว

They bought a new townhouse downtown.

พวกเขาซื้อทาวน์เฮาส์ใหม่ในตัวเมือง

((a/the)) townhouse บ้านที่สร้างติดกับบ้านหลังอื่นเป็นแถว They live in a modern townhouse.

คำพ้องความหมาย: row house (บ้านแถว), terraced house (บ้านแถวในอังกฤษ)

เป็นคำประสมจาก 'town' (เมือง) + 'house' (บ้าน) หมายถึงบ้านที่อยู่ในเมือง ซึ่งมักจะสร้างติดกันเป็นแถว

แปลตรงตัวว่า 'บ้าน' ใน 'เมือง' ลองนึกภาพบ้านที่หน้าตาเหมือนกันสร้างติดกันเป็นแถวยาว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ