adjective

truthful

ซื่อสัตย์, พูดความจริง, จริงใจ

He gave a truthful answer.

เขาให้คำตอบที่ซื่อสัตย์

Please be truthful with me.

กรุณาพูดความจริงกับฉัน

a truthful ((คำนาม)) (คำนาม)ที่ซื่อสัตย์ เขาเป็นคนซื่อสัตย์

((to be)) truthful ((with sb.)) ซื่อสัตย์กับ(ใครบางคน) กรุณาพูดความจริงกับฉัน

Synonyms: honest, sincere; Antonyms: dishonest, deceitful

มาจาก 'truth' (ความจริง) + '-ful' (เต็มไปด้วย) แปลตรงตัวว่า 'เต็มไปด้วยความจริง'

นึกถึงคนที่มี 'ความจริง' (truth) อยู่ 'เต็ม' (full) ตัว ก็คือคนซื่อสัตย์นั่นเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ