noun

wanderer

คนพเนจร, นักเดินทาง, ผู้เร่ร่อน

He was a wanderer who never stayed in one place.

เขาเป็นคนพเนจรที่ไม่เคยอยู่เป็นหลักแหล่ง

The story is about a lonely wanderer in the desert.

เรื่องนี้เกี่ยวกับคนพเนจรผู้โดดเดี่ยวในทะเลทราย

คนพเนจร คนที่เดินทางไปเรื่อยๆ แทนที่จะอาศัยอยู่ทีเดียว He was a wanderer who never stayed in one place.

คำพ้องความหมาย: nomad, traveler, drifter

มาจากคำกริยา 'wander' (เตร็ดเตร่) บวกกับปัจจัย '-er' ที่แสดงถึงผู้กระทำ หมายถึง 'ผู้ที่เตร็ดเตร่'

'wanderer' คือ 'er' (คน) ที่ 'wander' (เตร็ดเตร่)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ