noun

whistling

การผิวปาก, เสียงนกหวีด

I heard a loud whistling from the kettle.

ฉันได้ยินเสียงหวีดดังจากกาต้มน้ำ

His constant whistling is annoying.

การผิวปากตลอดเวลาของเขาน่ารำคาญ

((คำนาม)) การกระทำหรือเสียงของการทำเสียงแหลมสูงโดยการเป่าลมผ่านริมฝีปากหรือนกหวีด The whistling of the wind was eerie.

Synonyms: piping, tooting, hooting

เป็นรูป present participle/gerund ของคำกริยา 'whistle' ซึ่งเป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติ

คำลงท้าย '-ing' มักแสดงถึงการกระทำหรือเสียงที่ต่อเนื่อง ลองนึกภาพคนกำลังผิวปากอย่างต่อเนื่อง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ