verb

wield

กวัดแกว่ง, ใช้, ถือ

The knight wielded his sword bravely.

อัศวินกวัดแกว่งดาบของเขาอย่างกล้าหาญ

She wields considerable power in the company.

เธอใช้อำนาจอย่างมากในบริษัท

((sth.)) กวัดแกว่ง/ใช้ (บางสิ่ง) The knight wielded his sword bravely.

คำพ้องความหมาย: brandish, handle, exert, exercise

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'wieldan' หมายถึง 'มีอำนาจเหนือ, ควบคุม'

ลองจินตนาการว่ากำลัง 'กวัดแกว่ง' (wield) ดาบที่ 'ดุร้าย' (wild) ภาพนี้จะช่วยให้จำได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ