noun

wilderness

ถิ่นทุรกันดาร, ป่า, พื้นที่รกร้าง

They went hiking in the wilderness.

พวกเขาไปเดินป่าในถิ่นทุรกันดาร

The park preserves a vast wilderness.

อุทยานแห่งนี้อนุรักษ์พื้นที่รกร้างกว้างใหญ่

((คำนาม)) พื้นที่ที่ไม่มีการเพาะปลูก ไม่มีคนอาศัย และไม่เอื้อต่อการอยู่อาศัย They went hiking in the wilderness.

คำพ้องความหมาย: wilds, backcountry

จาก 'wild' + คำปัจจัย '-ness' ที่บ่งบอกถึงสภาวะหรือเงื่อนไข สถานที่ในสภาพตามธรรมชาติ

ให้นึกถึงดินแดนที่กว้างใหญ่และว่างเปล่าซึ่งมีแต่สิ่ง "ป่า" เท่านั้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ