noun

worshiper

ผู้บูชา, ผู้นับถือ

The church was full of worshipers.

โบสถ์เต็มไปด้วยผู้มานมัสการ

He is a sun worshiper.

เขาเป็นผู้บูชาดวงอาทิตย์

a worshiper of ((sth./sb.)) ผู้บูชา (บางสิ่ง/บางคน) He is a worshiper of nature.

คำพ้องความหมาย: devotee, follower, believer

มาจากคำกริยา 'worship' (บูชา) บวกกับปัจจัย '-er' ที่หมายถึงบุคคล นี่คือการสะกดแบบอเมริกัน

a 'worshiper' คือคนที่ 'worships' (บูชา) สังเกตว่ามี 'p' ตัวเดียว ซึ่งเป็นมาตรฐานในการสะกดแบบอเมริกัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ