noun

worshipper

ผู้บูชา, ผู้นับถือ

The temple was filled with worshippers.

วัดเต็มไปด้วยผู้มาสักการะ

She is a devoted worshipper.

เธอเป็นผู้บูชาที่อุทิศตน

a worshipper of ((sth./sb.)) ผู้บูชา (บางสิ่ง/บางคน) She is a devout worshipper.

คำพ้องความหมาย: devotee, follower, believer

มาจาก 'worship' + '-er' การเพิ่ม 'p' เป็นสองตัวเป็นมาตรฐานในการสะกดแบบบริติช

นี่คือการสะกดแบบมาตรฐานของอังกฤษแบบบริติช การสะกดแบบอเมริกันคือ 'worshiper' ซึ่งมี 'p' ตัวเดียว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ