verb

wrestle

ปล้ำ, ต่อสู้, ดิ้นรน

The two athletes wrestled on the mat.

นักกีฬาสองคนปล้ำกันบนเวที

She wrestled with the difficult decision.

เธอต่อสู้กับการตัดสินใจที่ยากลำบาก

((with/against sb.)) ปล้ำกับ/สู้กับใครบางคน The boys wrestled with each other playfully.

((with sth.)) ต่อสู้กับบางสิ่ง (ปัญหา, การตัดสินใจ) He wrestled with his conscience for a long time.

คำพ้องความหมาย: grapple, struggle, contend; คำตรงข้าม: yield, surrender

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'wræstlian' แปลว่า 'บิด' ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวแบบบิดตัวในกีฬามวยปล้ำ

ลองนึกภาพว่าคุณพยายามจะ 'พัก' (rest) แต่มีคนมาบิดตัวคุณ คุณเลยต้อง 'ปล้ำ' (wrestle) สู้กลับ!

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ