noun

yelling

การตะโกน, เสียงตะโกน

I heard yelling from next door.

ฉันได้ยินเสียงตะโกนจากข้างบ้าน

The yelling needs to stop right now.

การตะโกนต้องหยุดเดี๋ยวนี้

yelling ((from somewhere)) เสียงตะโกนจาก (ที่ไหนสักแห่ง) I heard yelling from the crowd.

((sb.'s)) yelling การตะโกนของ (ใครบางคน) His yelling woke up the baby.

คำพ้องความหมาย: shouting (การตะโกน), screaming (การกรีดร้อง), outcry (การโห่ร้อง); คำตรงข้าม: whispering (การกระซิบ), murmuring (การพึมพำ)

เป็นรูป gerund ของคำกริยา 'to yell' ใช้เป็นคำนามหมายถึงการกระทำหรือเสียงของการตะโกน

นี่คือคำนามสำหรับการกระทำของกริยา 'to yell' ถ้าคุณ 'yell' (ตะโกน) เสียงที่คุณทำออกมาคือ 'yelling' (การตะโกน)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ