noun

highrise

ตึกระฟ้า, อาคารสูง

She lives in a modern highrise downtown.

เธออาศัยอยู่ในตึกระฟ้าที่ทันสมัยใจกลางเมือง

The city skyline is full of highrises.

เส้นขอบฟ้าของเมืองเต็มไปด้วยตึกระฟ้า

a/an ((highrise)) ตึกระฟ้า She lives in a modern highrise.

คำพ้องความหมาย: skyscraper (ตึกระฟ้า), tower block; คำตรงข้าม: low-rise (อาคารเตี้ย), bungalow

มาจาก 'high' (สูง) + 'rise' (ขึ้น) หมายถึงอาคารที่สูงขึ้นไปในอากาศ

ลองนึกภาพอาคารที่ 'สูง (high)' และ 'ตั้งตระหง่านขึ้นไป (rise)' ในท้องฟ้า

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ