noun

lowlife

คนชั้นต่ำ, คนเลว, อันธพาล

He called the thief a lowlife.

เขาเรียกขโมยว่าเป็นคนเลว

Only a lowlife would steal from a charity.

มีแต่คนชั้นต่ำเท่านั้นที่จะขโมยของจากองค์กรการกุศล

a lowlife คนชั้นต่ำ He is considered a lowlife by the community.

คำพ้องความหมาย: scoundrel, villain, criminal; คำตรงข้าม: hero, gentleman, saint

มาจาก 'low' (ต่ำ) + 'life' (ชีวิต) หมายถึงคนที่ใช้ชีวิตที่ 'ต่ำต้อย' ทางศีลธรรม

ลองนึกภาพคนที่มีชีวิตที่ 'ต่ำต้อย' (low life) พัวพันกับกิจกรรมที่น่ารังเกียจหรือผิดกฎหมาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ