noun

acquittal

การตัดสินให้พ้นโทษ, การปล่อยตัว

The jury reached a verdict of acquittal.

คณะลูกขุนมีคำตัดสินให้พ้นโทษ

He was granted a full acquittal.

เขาได้รับการตัดสินให้พ้นโทษโดยสมบูรณ์

((of sb.)) การตัดสินให้พ้นโทษ (สำหรับใครบางคน) The trial ended in an acquittal for the defendant.

คำพ้องความหมาย: exoneration (การพ้นข้อกล่าวหา), vindication (การพิสูจน์ความบริสุทธิ์); คำตรงข้าม: conviction (การตัดสินว่ามีความผิด)

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'acquiter' (ทำให้เป็นอิสระ) จาก 'a-' (ไปยัง) + 'quite' (อิสระ, ปลอดโปร่ง) หมายถึงการประกาศว่าใครบางคนพ้นจากข้อกล่าวหา

ให้นึกถึง 'ac-QUIT-tal' – บุคคลนั้นได้รับอนุญาตให้ 'เลิก' (quit) การพิจารณาคดีและเป็นอิสระ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ