adjective

boisterous

อึกทึกครึกโครม, เอะอะมะเทิ่ง, ที่มีชีวิตชีวา

The children were boisterous and loud.

เด็กๆ ส่งเสียงดังและเอะอะโวยวาย

It was a boisterous party.

มันเป็นปาร์ตี้ที่อึกทึกครึกโครม

a boisterous ((noun)) (คำนาม) ที่อึกทึกครึกโครม The bar was filled with boisterous laughter.

((be)) boisterous อึกทึกครึกโครม The crowd was boisterous.

คำพ้องความหมาย: rowdy, unruly, rambunctious; คำตรงข้าม: quiet, calm, restrained

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'boistous' แปลว่า หยาบ หรือ งุ่มง่าม ที่มาเก่ากว่านั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

ให้นึกถึงคำว่า 'boys' (เด็กผู้ชาย) ที่มักจะ 'boisterous' (เอะอะมะเทิ่ง) ลองจินตนาการถึงกลุ่มเด็กผู้ชายที่ส่งเสียงดังและเต็มไปด้วยพลังกำลังเล่นกันอยู่

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ