noun

aberration

ความผิดปกติ, การเบี่ยงเบน

The single bad grade was an aberration.

เกรดที่ไม่ดีเพียงครั้งเดียวนั้นเป็นความผิดปกติ

A mental aberration caused his strange actions.

ความผิดปกติทางจิตทำให้เขาแสดงพฤติกรรมแปลกๆ

((noun)) ใช้เป็นคำนาม The single bad grade was an aberration.

คำพ้องความหมาย: anomaly, deviation, abnormality; คำตรงข้าม: normality, regularity

จากภาษาละติน 'ab-' (ห่างจาก) + 'errare' (ท่องเที่ยวไป) หมายถึง 'การเบี่ยงเบน' จากบรรทัดฐาน

คิดว่ามันเป็น 'ab-error-ation' (ความผิดพลาด) ชั่วคราว - ข้อผิดพลาดหรือการเบี่ยงเบนจากสิ่งที่เป็นปกติ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ