adjective

burned

ที่ถูกเผา, ที่ไหม้เกรียม

The toast is burned.

ขนมปังปิ้งไหม้แล้ว

He has a burned hand.

เขามีแผลไฟไหม้ที่มือ

((คำนาม)) ขยายคำนาม The burned toast was black.

คำพ้องความหมาย: charred, scorched; คำตรงข้าม: unburned, raw

เป็นรูป past participle ของกริยา 'burn' มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'bærnan' (เผา) ส่วน '-ed' เป็นปัจจัยที่ทำให้เป็นคำคุณศัพท์หรือกริยาช่องที่ 3

ลองนึกภาพขนมปังปิ้งที่ไหม้เป็นสีดำ นั่นคือ 'burned toast'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ