adjective

ceaseless

ไม่หยุดหย่อน, ต่อเนื่อง, ไม่สิ้นสุด

The ceaseless noise of the city was overwhelming.

เสียงที่ไม่หยุดหย่อนของเมืองนั้นดังจนน่ารำคาญ

She admired his ceaseless efforts to help others.

เธอชื่นชมความพยายามอย่างไม่หยุดหย่อนของเขาในการช่วยเหลือผู้อื่น

ceaseless ((คำนาม)) ที่ไม่หยุดหย่อน The ceaseless rain lasted for days.

คำพ้องความหมาย: constant, endless, perpetual; คำตรงข้าม: intermittent, occasional

มาจาก 'cease' (หยุด) + ปัจจัย '-less' (ปราศจาก) แปลตรงตัวว่า 'โดยไม่หยุด'

แยกส่วนคำ: 'cease' (หยุด) + 'less' (ไม่มี) = ไม่มีวันหยุด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ