noun

chieftain

หัวหน้าเผ่า, ผู้นำเผ่า, ประมุข

The chieftain led his tribe wisely.

หัวหน้าเผ่าได้นำพาเผ่าของเขาอย่างชาญฉลาด

He was a powerful chieftain of the clan.

เขาเป็นหัวหน้าเผ่าผู้ทรงอำนาจของตระกูล

((หัวหน้า))ของ((เผ่า/ตระกูล)) The chieftain of the clan made a decision.

คำพ้องความหมาย: leader, headman, ruler

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'chevetain' (กัปตัน) ซึ่งมาจากภาษาละตินตอนปลาย 'capitanus' (หัวหน้า) และมาจากภาษาละติน 'caput' (ศีรษะ)

มีคำว่า 'chief' (หัวหน้า) อยู่ในคำนี้ 'chieftain' คือหัวหน้าของเผ่าหรือตระกูล

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ