noun

churchgoer

ผู้ไปโบสถ์เป็นประจำ

He is a regular churchgoer.

เขาเป็นคนที่ไปโบสถ์เป็นประจำ

((noun)) ผู้ไปโบสถ์เป็นประจำ He is a regular churchgoer.

คำพ้องความหมาย: parishioner, worshiper, believer

เป็นคำประสม: 'church' (โบสถ์) + 'goer' (ผู้ไป)

ลองแยกคำดู: 'church-goer' คือคนที่ 'ไป' 'โบสถ์' ตรงตัวมาก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ