combative
คำแปล
ที่ชอบต่อสู้, ก้าวร้าว, ที่ชอบทะเลาะวิวาท
ตัวอย่าง
He has a combative personality.
เขามีบุคลิกที่ชอบต่อสู้
The lawyer took a combative approach to the case.
ทนายความใช้วิธีการที่ก้าวร้าวกับคดีนี้
รูปแบบไวยากรณ์
((คำนาม)) ที่ชอบต่อสู้ เขามีบุคลิกที่ชอบต่อสู้
คำที่คล้ายกัน
คำพ้องความหมาย: aggressive, belligerent; คำตรงข้าม: peaceful, conciliatory
ที่มาของคำ
มาจากภาษาละติน 'combattere' (ต่อสู้) ซึ่งมาจาก 'com-' (ร่วมกัน) และ 'battuere' (ตี)
เคล็ดลับการจำ
ลองนึกภาพคนพร้อมที่จะ 'ต่อสู้' (combat) อยู่เสมอ