verb

conquer

พิชิต, เอาชนะ, ปราบปราม

The army conquered the entire country.

กองทัพพิชิตได้ทั้งประเทศ

She conquered her fear of heights.

เธอเอาชนะความกลัวความสูงของเธอได้

((sth.)) พิชิต (บางสิ่ง) กองทัพพิชิตได้ทั้งประเทศ

คำพ้องความหมาย: defeat, vanquish, overcome; คำตรงข้าม: surrender, lose

มาจากภาษาละติน 'conquirere' (แสวงหา, จัดหา) ประกอบด้วย 'con-' (ร่วมกัน) และ 'quaerere' (แสวงหา)

ลองนึกภาพ 'ผู้พิชิต' (conqueror) บนยอดเขา ที่พิชิตได้ทั้งภูเขาและความกลัวของตนเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ