noun

countenance

สีหน้า, ใบหน้า, การแสดงออกทางสีหน้า, การสนับสนุน

He had a calm and serious countenance.

เขามีสีหน้าที่สงบและจริงจัง

a/an ((adjective)) countenance สีหน้าแบบ ((adjective)) เธอดูมีสีหน้าที่เศร้า

คำพ้องความหมาย: expression (การแสดงออก), face (ใบหน้า), look (ลักษณะท่าทาง)

มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'contenance' (ท่าทาง, พฤติกรรม) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'continentia' (ลักษณะการวางตัว)

ให้นึกถึงวิธีที่คนเรา 'contain' (เก็บ) อารมณ์ของตนเอง ซึ่งจะแสดงออกมาทาง 'countenance' (สีหน้า)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ