noun

crown

มงกุฎ, ยอด, ครอบฟัน

The king wore a heavy gold crown.

กษัตริย์ทรงสวมมงกุฎทองคำที่หนักอึ้ง

The crown of the tooth was damaged.

ครอบฟันของฟันซี่นั้นได้รับความเสียหาย

They reached the crown of the hill.

พวกเขาไปถึงยอดเขา

a crown ((of sth.)) มงกุฎ (ที่ทำจากบางสิ่ง) กษัตริย์ทรงสวมมงกุฎที่ทำจากทองคำ

the crown ((of sth.)) ยอดของ (บางสิ่ง) พวกเขาไปถึงยอดเขา

คำพ้องความหมาย: diadem (รัดเกล้า), tiara (มงกุฎเล็ก)

มาจากภาษาละติน 'corona' ซึ่งแปลว่า 'พวงมาลัย' หรือ 'มงกุฎ'

นึกภาพ 'มงกุฎ' (crown) ของกษัตริย์ นอกจากนี้ยังหมายถึงส่วนบนสุดของบางสิ่ง เช่น ยอดเขา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ