adjective

decadent

เสื่อมโทรม, ฟุ่มเฟือย

He lived a decadent lifestyle of parties and luxury.

เขาใช้ชีวิตอย่างเสื่อมโทรมด้วยงานปาร์ตี้และความหรูหรา

This chocolate cake is absolutely decadent.

เค้กช็อกโกแลตนี้ฟุ่มเฟือยอย่างที่สุด

a decadent ((noun)) (คำนาม) ที่เสื่อมโทรม เขาวิพากษ์วิจารณ์ศิลปะที่เสื่อมโทรมในยุคนั้น

คำพ้องความหมาย: corrupt, self-indulgent, luxurious; คำตรงข้าม: moral, modest

มาจากภาษาละติน 'de-' (ลง) + 'cadere' (ล้ม) หมายถึง 'กำลังเสื่อม' หรือ 'กำลังตกต่ำ'

เกี่ยวข้องโดยตรงกับคำนาม 'decadence' เมื่อใช้กับอาหาร จะหมายถึงการตามใจตัวเองอย่างหรูหรา ดีจนแทบจะรู้สึก 'ผิดบาป'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ