noun

disdain

การดูถูก, การเหยียดหยาม, ความรังเกียจ

He looked at her with disdain.

เขามองเธอด้วยความดูถูก

She has a deep disdain for politics.

เธอมีความรังเกียจอย่างสุดซึ้งต่อการเมือง

disdain ((for sb./sth.)) การดูถูก (ต่อใครบางคน/บางสิ่ง) She could not hide her disdain for them.

คำพ้องความหมาย: contempt, scorn; คำตรงข้าม: admiration, respect

มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'desdeignier' จาก 'des-' (ตรงกันข้าม) + 'deignier' (ลดตัวลงมา, ถือว่ามีค่า) ดังนั้นจึงหมายถึง 'ถือว่าไม่มีค่า'

นึกถึง 'dis-' (ไม่) + 'deign' (ถือว่ามีค่า) ความรู้สึกว่าใครบางคนไม่คู่ควรกับความเคารพของคุณ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ