verb

disenchant

ทำให้หมดความหลงใหล, ทำให้ตาสว่าง, คลายมนต์สะกด

The harsh reality of the job began to disenchant him.

ความจริงอันโหดร้ายของงานเริ่มทำให้เขาหมดความหลงใหล

((sb.)) ทำให้ (ใครบางคน) หมดความหลงใหล The reality of the job began to disenchant him.

คำพ้องความหมาย: disillusion, disappoint, undeceive; คำตรงข้าม: enchant, charm, captivate

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (ตรงข้าม) + 'enchant' (ทำให้หลงใหล, ร่ายมนตร์) แปลตรงตัวว่า 'ปลดปล่อยจากมนตร์สะกด'

คิดว่า 'dis-' คือ 'การเอาออก' และ 'enchant' คือ 'เสน่ห์' หรือ 'มนตร์สะกด' คุณกำลังเอาเสน่ห์ออกไป ซึ่งทำให้เกิดความผิดหวัง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ