noun

disenchantment

ความหมดสิ้นซึ่งความหลงใหล, การตาสว่าง, ความผิดหวัง

He felt a sense of disenchantment with politics.

เขารู้สึกหมดศรัทธากับการเมือง

((with sth.)) ความผิดหวัง (กับบางสิ่ง) He felt a sense of disenchantment with politics.

คำพ้องความหมาย: disillusionment, disappointment, cynicism; คำตรงข้าม: enchantment, fascination, captivation

มาจากคำกริยา 'disenchant' + ปัจจัยคำนาม '-ment' ใช้อธิบายสภาวะของการหมดความหลงใหล

นี่คือรูปคำนามของคำกริยา 'to disenchant' มันคือความรู้สึกที่คุณมีหลังจาก 'มนต์เสน่ห์' (enchantment) หายไป

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ