noun

disfigurement

การเสียโฉม, ความพิกลพิการ

He suffered a severe facial disfigurement.

เขาได้รับความทุกข์ทรมานจากการเสียโฉมบนใบหน้าที่รุนแรง

The disfigurement of the park was a tragedy.

การทำให้สวนสาธารณะเสียโฉมเป็นโศกนาฏกรรม

((of sth.)) การทำให้ (บางสิ่ง) เสียโฉม The disfigurement of the park was a tragedy.

คำพ้องความหมาย: deformity, blemish, defacement; คำตรงข้าม: beauty, adornment

มาจากคำกริยา 'disfigure' และคำปัจจัย '-ment' ซึ่งสร้างคำนามที่บ่งบอกถึงผลของการกระทำ

นี่คือรูปแบบคำนามของ 'to disfigure' คำปัจจัย '-ment' มักจะบ่งบอกถึงผลลัพธ์หรือสภาวะของการกระทำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ