adjective

disjoint

ไม่ต่อเนื่อง, ไม่ปะติดปะต่อ, แยกจากกัน

The two sets of data are disjoint.

ข้อมูลทั้งสองชุดไม่เกี่ยวข้องกัน

His argument was disjoint and hard to follow.

ข้อโต้แย้งของเขาไม่ปะติดปะต่อและเข้าใจยาก

((สิ่งของ)) is disjoint (สิ่งของ)ไม่เกี่ยวข้องกัน/แยกจากกัน The two sets of data are disjoint.

คำพ้องความหมาย: disconnected, separate; คำตรงข้าม: connected, joint

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (แยกจากกัน) และ 'joint' (ข้อต่อ, การเชื่อมต่อ) หมายถึง 'ไม่เชื่อมต่อกัน'

ลองนึกภาพชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ที่ไม่สามารถ 'joint' (ต่อ) กันได้ มันคือ 'disjoint' (ไม่ปะติดปะต่อกัน)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ