adjective

dismissive

ที่แสดงการดูถูก, ที่ไม่ใส่ใจ, ที่เมินเฉย

He was very dismissive of her ideas.

เขาดูถูกความคิดของเธอมาก

She gave a dismissive wave of her hand.

เธอโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

((of sb./sth.)) แสดงท่าทีดูถูก (ใครบางคน/บางสิ่ง) He was very dismissive of her ideas.

คำพ้องความหมาย: scornful, contemptuous, disdainful; คำตรงข้าม: respectful, attentive

มาจากภาษาละติน 'dis-' (ออกไป) + 'mittere' (ส่ง) มาจากคำว่า 'dismiss' (ไม่สนใจ, ปลดออก) บวกกับปัจจัย '-ive' ที่ทำให้เป็นคำคุณศัพท์

ลองนึกภาพคนที่ไม่สนใจความคิดเห็นของคนอื่น ทำท่าเหมือน 'ปัด' ความคิดนั้นทิ้งไป

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ