noun

disruption

การรบกวน, การขัดขวาง, ความปั่นป่วน

The storm caused a disruption in service.

พายุทำให้การบริการหยุดชะงัก

There were constant disruptions during the meeting.

มีการขัดจังหวะตลอดเวลาระหว่างการประชุม

The internet is a major disruption to traditional media.

อินเทอร์เน็ตเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อสื่อดั้งเดิม

a disruption in ((sth.)) การหยุดชะงักใน (บางสิ่ง) พายุทำให้การบริการหยุดชะงัก

a disruption to ((sth.)) การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อ (บางสิ่ง) อินเทอร์เน็ตเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อสื่อดั้งเดิม

คำพ้องความหมาย: interruption, disturbance, disorder; คำตรงข้าม: continuity, order

เป็นรูปคำนามของกริยา 'disrupt' มาจาก 'dis-' (แยก) + 'rupt' (แตก) + '-ion' (ปัจจัยคำนาม)

ถ้าคุณ 'disrupt' (รบกวน) อะไรบางอย่าง คุณก็ก่อให้เกิด 'disruption' (การรบกวน) การกระทำนำไปสู่ผลลัพธ์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ