noun

disturbance

การรบกวน, ความวุ่นวาย, ความไม่สงบ, ความผิดปกติ

The loud music caused a disturbance.

เสียงเพลงที่ดังเป็นสาเหตุของการรบกวน

He suffers from an emotional disturbance.

เขาทุกข์ทรมานจากความผิดปกติทางอารมณ์

ก่อให้เกิดการรบกวน cause a disturbance. The loud music caused a disturbance.

Synonyms: disruption, commotion, disorder; Antonyms: peace, calm, order

จากภาษาละติน 'dis-' (แยกจากกัน) + 'turbare' (ทำให้วุ่นวาย) การกระทำให้สิ่งต่างๆ ไม่เป็นระเบียบ

'disturbance' (การรบกวน) คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อมีคนมา 'disturbs' (รบกวน) ความสงบ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ