noun

duel

การดวล, การต่อสู้ตัวต่อตัว

They fought a duel with swords.

พวกเขาต่อสู้กันตัวต่อตัวด้วยดาบ

It was a verbal duel between the two politicians.

มันเป็นการดวลวาทะระหว่างนักการเมืองสองคน

a duel ((between sb. and sb.)) การดวล (ระหว่าง...กับ...) They had a duel between the two brothers.

คำพ้องความหมาย: fight, contest, clash

มาจากภาษาละติน 'duellum' (สงคราม) ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 'duo' (สอง) หมายถึงการต่อสู้ระหว่างคนสองคน

นึกถึงคำว่า 'dual' ที่แปลว่าสอง การดวล (duel) คือการต่อสู้ระหว่างคนสองคน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ