adjective

dumb

โง่, ทึ่ม, เป็นใบ้

That was a dumb mistake to make.

นั่นเป็นความผิดพลาดที่โง่มาก

He played dumb when asked about the broken vase.

เขาแกล้งโง่เมื่อถูกถามเกี่ยวกับแจกันที่แตก

a dumb ((noun)) (คำนาม) ที่โง่ That was a dumb question.

to be dumb โง่ Don't be so dumb.

Synonyms: stupid, foolish, unintelligent; Antonyms: smart, intelligent, clever

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'dumb' แปลว่า 'เงียบ, พูดไม่ได้' ความหมายเปลี่ยนเป็น 'โง่' เนื่องจากความเชื่อผิดๆ ที่ว่าการพูดไม่ได้บ่งบอกถึงการขาดสติปัญญา

ลองนึกภาพการ 'พูดไม่ออก' (struck dumb) ด้วยความประหลาดใจ สีหน้าที่ว่างเปล่าอาจดู 'โง่' (dumb) ได้ หมายเหตุ: การเรียกคนอื่นว่า 'dumb' เป็นคำที่ไม่สุภาพอย่างยิ่ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ