adjective

dutiful

ที่รับผิดชอบ, ที่เชื่อฟัง, ที่ทำตามหน้าที่

She was a dutiful daughter to her parents.

เธอเป็นลูกสาวที่เชื่อฟังพ่อแม่ของเธอ

He made a dutiful report of the events.

เขารายงานเหตุการณ์อย่างรับผิดชอบ

a dutiful ((บุคคล)) - บุคคลที่รับผิดชอบ He is a dutiful employee.

dutiful ((to sb.)) - เชื่อฟังต่อใครบางคน She is very dutiful to her parents.

conscientious, obedient, loyal; คำตรงข้าม: disobedient, neglectful

มาจาก 'duty' (หน้าที่) + คำปัจจัย '-ful' ซึ่งหมายถึง 'เต็มไปด้วย' ตามตัวอักษรคือ 'เต็มไปด้วยหน้าที่'

คนที่ 'dutiful' คือคนที่ 'full' (เต็ม) ไปด้วยความรู้สึกของ 'duty' (หน้าที่)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ