noun

eminence

ความโดดเด่น, ความมีชื่อเสียง, ตำแหน่งสูง

She achieved eminence as a scientist.

เธอประสบความสำเร็จจนมีชื่อเสียงในฐานะนักวิทยาศาสตร์

The hill was a natural eminence in the landscape.

เนินเขานั้นเป็นพื้นที่สูงตามธรรมชาติในภูมิประเทศ

((as a/an profession)) ความโดดเด่นในฐานะ (อาชีพ) She achieved eminence as a scientist.

((in a field)) ความโดดเด่นใน (สาขา) Her eminence in physics is well known.

คำพ้องความหมาย: distinction, prestige; คำตรงข้าม: obscurity

มาจากภาษาละติน 'eminere' (โดดเด่น) ประกอบด้วย 'e-' (ออก) และ 'minere' (ยื่นออกมา)

ให้นึกถึงบุคคลที่มีชื่อเสียง (eminent) ซึ่งประสบความสำเร็จจนมีชื่อเสียง (eminence) หรือจุดที่สูงเช่นเนินเขาก็เรียกว่า eminence ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ