noun

enchanter

ผู้ใช้เวทมนตร์, พ่อมด, ผู้มีเสน่ห์

The enchanter cast a powerful spell.

ผู้ใช้เวทมนตร์ร่ายคาถาอันทรงพลัง

((ผู้ใช้เวทมนตร์)) บุคคลที่ใช้เวทมนตร์เพื่อควบคุมผู้คน ผู้ใช้เวทมนตร์ร่ายคาถาอันทรงพลัง

คำพ้องความหมาย: sorcerer, magician, wizard

มาจากคำกริยา 'enchant' (ร่ายมนตร์) + ปัจจัยแสดงผู้กระทำ '-er' แปลตรงตัวว่า 'ผู้ที่ร่ายมนตร์'

ปัจจัย '-er' หมายถึง 'ผู้ที่ทำบางสิ่ง' (เช่น teacher) ดังนั้น 'enchanter' คือบุคคลที่ 'enchant' (ร่ายมนตร์)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ