noun

estate

อสังหาริมทรัพย์, ที่ดิน, มรดก, ทรัพย์สิน

He owns a large country estate.

เขาเป็นเจ้าของที่ดินขนาดใหญ่ในชนบท

His entire estate was left to his children.

ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาถูกทิ้งไว้ให้ลูกๆ

a/an ((adjective)) estate ที่ดิน(ที่เป็นคุณศัพท์) He owns a large country estate.

((sb.'s)) estate มรดกของ(ใครบางคน) His entire estate was left to his children.

คำพ้องความหมาย: property, assets, inheritance, land

จากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'estat' และภาษาละติน 'status' (สถานะ, สภาพ, ตำแหน่ง) ซึ่งต่อมาหมายถึงสถานะของบุคคลและขยายความไปถึงทรัพย์สินของพวกเขา

ลองนึกถึง 'สถานะ' (state) ความมั่งคั่งของใครบางคน ซึ่งรวมถึงทรัพย์สินหรือ 'ที่ดิน' (estate) ของพวกเขา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ