noun

eviction

การขับไล่, การไล่ออก

The family faced eviction from their home.

ครอบครัวต้องเผชิญกับการถูกขับไล่ออกจากบ้าน

He received an eviction notice.

เขาได้รับหนังสือแจ้งการขับไล่

((คำนาม)) ((from sth.)) การขับไล่ (ออกจากสถานที่) พวกเขากำลังเผชิญกับการถูกขับไล่ออกจากอพาร์ตเมนต์

Synonyms: expulsion, removal, dispossession; Antonyms: tenancy, occupancy

มาจากภาษาละติน 'evincere' หมายถึง 'เอาชนะ, ขับไล่' ประกอบด้วยคำอุปสรรค 'e-' (ออก) และ 'vincere' (พิชิต)

ให้นึกถึง 'e-' ว่าเหมือน 'exit' (ทางออก) และ 'vict' ว่าเหมือน 'victory' (ชัยชนะ) เจ้าของบ้านได้รับ 'ชัยชนะ' และทำให้ผู้เช่าต้อง 'ออกไป'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ