noun

expatriate

ชาวต่างชาติที่อาศัยในต่างแดน, ผู้ถูกเนรเทศ

He lived as an expatriate for many years.

เขาใช้ชีวิตเป็นชาวต่างชาติที่อาศัยในต่างแดนเป็นเวลาหลายปี

((ชาวต่างชาติ))จาก((ประเทศ)) บุคคลจากประเทศหนึ่งที่อาศัยอยู่ต่างประเทศ He is a British expatriate from the UK.

คำพ้องความหมาย: emigrant, émigré; คำตรงข้าม: citizen, national

มาจากภาษาละติน 'ex-' (นอก) และ 'patria' (บ้านเกิดเมืองนอน) แปลตรงตัวว่า 'นอกบ้านเกิดเมืองนอน'

แยกส่วนคำ: 'ex-' (นอก) + 'patriate' (จาก 'patria', บ้านเกิด) หมายถึงคนที่อาศัยอยู่นอกประเทศบ้านเกิดของตน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ